Anna Zając Logopeda: Stymulowanie mowy dziecka

Mazaki zamiast galaretek. Jak w tym teście sprawdzi się Twoja pociecha?

29 czerwca

Czy Twoje dziecko poradzi sobie z tym testem?

22 czerwca

Badania S. Barona Cohena, A. Lesliego i U. Frith dowodzą, że społeczne i komunikacyjne zaburzenia osób z ASD są wynikiem deficytów poznawczych głównie w zakresie rozumienia ludzkiego świata. Z obserwacji badaczy wynikało, że dzieci z autyzmem zdawały się być nieświadome tego, że inni ludzie mogą coś myśleć czy przypuszczać coś innego niż one, nie są zdolne do myślenia o myśleniu drugiego człowieka, zatem przejawiają zaburzenia w teorii umysłu (Winczura 2008: 19).

Badacze przeprowadzili wiele testów, które potwierdzają, iż osoby ze spektrum autyzmu mają deficyt teorii umysłu. Jednym z takich eksperymentów jest test fałszywych przekonań. Początkowo był on przeprowadzany przez innych badaczy wśród dzieci zdrowych. Baron-Cohen, Leslie and Frith dali test do wykonania dzieciom neurotypowym, z zespołem Downa oraz dzieciom z autyzmem.

W teście występują dwie dziewczynki (używa się do tego zwykle lalek) Ania i Sylwia. Sylwia wkłada swoją piłeczkę do koszyka, w czasie, kiedy wychodzi z pokoju, Ania przekłada piłeczkę z koszyka do swojego pudełka. Następnie Sylwia wraca. Pytanie zadane dziecku brzmi: gdzie Sylwia będzie szukać swojej piłeczki.

Dziecko powinno być przekonane, że Sylwia nie widziała przecież, jak jej piłka jest przekładana w inne miejsce, dlatego musi cały czas wierzyć, że jest tam, gdzie ją zostawiła. Wyniki testu są następujące: większość dzieci neurotypowych oraz dzieci z zespołem Downa bezbłędnie wskazało, gdzie Sylwia będzie szukać swojej piłki, ale tylko niewielka grupa dzieci z autyzmem wykonała ten test poprawnie (Baron-Cohen 1997: 70-71).

Sprawdź, jak z tym testem poradzi sobie Twoje dziecko. Negatywny wynik oczywiście wcale nie musi wskazywać na poważniejsze zaburzenia, ale warto wówczas poobserwować, czy dziecko potrafi rozpoznawać emocje i pragnienia innych. Test fałszywych przekonań powinny właściwie rozwiązać dzieci od 5 r.ż.

Wypełnij kwestionariusz dotyczący teorii umysłu Twojego dziecka

Baron-Cohen S., Leslie A.M, Frith U., Does autistic child have a theory of mind?, „Cognition” nr 21, 1985, s. 37-46
Baron-Cohen, Mindblindness. An essay on autism and theory of mind, 1997
Baron-Cohen, Theory of mind in normal development and autism, Prisme, 34, 2001, s. 174-183
B. Winczura, Dziecko z autyzmem..., Kraków 2008

Profilaktyka logopedyczna

Pacynka. Dobry sposób na stymulowanie mowy dziecka

19 maja

Wciąż odbieram telefony od rodziców (szczególnie maluchów), którzy po pierwsze szukają konsultacji, a po drugie dopytują, jak można stymulować mowę dziecka. Zaznaczę, że cieszy mnie, iż rodzice mają świadomość, że dwuletnie dziecko, które nie potrafi mówić, ma problem z komunikowaniem się, to powód do tego, żeby odwiedzić logopedę.
Kilka dni temu zamówiłam pacynkę. Kolory wybrałam całkiem świadomie - są kontrastowe. Jeśli chcemy ją zaprezentować noworodkowi, dobrze byłoby mieć jasne ubranie, żeby pacynkę, dobrze było widać. Ale jak maskotkę wykorzystać w zabawie ze starszym dzieckiem? Przede wszystkim pacynka to nasza tuba. Często mówię rodzicom, żeby nie mówili do dziecka "powiedz", "powtórz", ponieważ efekt będzie odwrotny. Za pacynką być może chętniej dziecko powtórzy wyraz dźwiękonaśladowczy lub proste słowo.

Nasza pacynka może jeść, wołać pić, może również zgadywać kolory (np. mówimy do dziecka: pokaż pandzie, gdzie jest czerwony lub panda chce zjeść z czerwonej miseczki, gdzie jest czerwona miseczka, zaprowadź pandę), z pandą możemy ćwiczyć rozumienie (rozsypujemy obrazki i mówimy: pokaż pandzie, gdzie są buty, chwytamy obrazek z butami i wrzucamy do miseczki), panda może też zadawać pytania (panda idzie bawić się z pieskiem, głaszcze pieska i pyta dziecko: jak robi piesek, a piesek jest duży czy mały itp.).
Świetnym narzędziem do zabawy są pacynki, które potrafią otwierać buzię, są również takie z języczkami. Jeśli dziecko ma problem z pionizacją języka, ze sprawnością narządów artykulacyjnych, wówczas taka pomoc sprawdzi się doskonale, bo dziecko za pacynką może naśladować ruchy języka i buźki. Warto jednak wcześniej skonsultować się z logopedą, jakie ćwiczenia trzeba wykonywać. Próby podjęte na własną rękę mogą zaszkodzić i doprowadzić do tego, że dziecko zamiast pionizować język zacznie go na przykład wsuwać między ząbki.
Pacynki można kupić na allegro.
Zobacz inne zabawy stymulujące mowę dziecka:
Doskonała pomoc do ćwiczenia rozumienia i mówienia
Książka dla maluszka
Ćwiczymy percepcję słuchową
Gra słuchowa, która ćwiczy także mowę

Profilaktyka logopedyczna

Rozwijamy mowę. Łazienkowe zabawy

24 stycznia

Małą łazienkę kupiłam w Lidlu za ok. 40 zł. Jest drewniana. Uwielbiam takie zabawki, bo nie niszczą się szybko. Doskonale sprawdza się w terapii dzieci z autyzmem, upośledzonych oraz z opóźnionym rozwojem mowy. Każdy może ją jednak wykorzystać w zabawie ze swoją pociechą.

W jaki sposób?

Z maluszkami, u których zależy nam na rozwoju mowy, bawimy się w sposób prosty, używamy wyrażeń dźwiękonaśladowczych. Ja wykorzystuję jeszcze dwie małe myszki, są bardzo elastyczne. Mogą to być również lalki, inne zwierzątka, co macie pod ręką.

Układam pewną fabułę. Myszka przyszła zmęczona po całym dniu. Chce jej się siusiu. Gdzie pójdzie myszka? Maluszek wskazuje na toaletę. - Taaak – odpowiadamy. – Co robi myszka? – dopytujemy dziecko. Siu-siu – odpowiada dziecko lub my, gdy jest jeszcze problem z mową.

A teraz myszka idzie umyć rączki. –Myje, myje. Oooo, jak pachną – mówimy. <Myje> to wyraz dość prosty do nauczenia, pamiętamy, by mówić do oczu dziecka. Nie oczekujemy jednak, by zaraz powtórzyło. Na hasło „jak pachnie”, możemy poprosić dziecko, by wzięło oddech noskiem. To ważne ćwiczenie prawidłowego toru oddechowego.

Myszka może wejść na wagę. – Ojej, jaka duża ta myszka. UUUUU, dużo waży – wstrącamy. Zachęcamy dziecko do powtórzenia samogłosek, ale nie na zasadzie: powiedz, powtórz. Tylko wspólnie staramy się odpowiedzieć na nasze pytanie - Jak dużo waży myszka? - UUUUU (dziecko mówi z nami) ....tak dużo.

Myszka następnie idzie pod prysznic, tam woda leci – psi, psi. Później wchodzi do wanny i śpiewa... la, la, la.

Łazienkę możemy wykorzystać, kiedy chcemy wytłumaczyć dziecku, że należy już robić siu-siu w ubikacji, że trzeba się myć. Możemy też robić bańki, gdy myszka będzie śpiewała, by uatrakcyjnić naszą zabawę.

W terapii dzieci z autyzmem wykorzystanie tego typu zabawki uczy pewnych zachowań, pozwala dziecku zrozumieć następstwo pewnych zdarzeń. Podobnie jest w przypadku dzieci upośledzonych. Tylko od nas zależy, jak wykorzystamy tę zabawkę, ważne, żeby to była świetna zabawa dla naszego dziecka.

Mazaki zamiast galaretek. Jak w tym teście sprawdzi się Twoja pociecha?

Czy Twoje dziecko poradzi sobie z tym testem?

Pacynka. Dobry sposób na stymulowanie mowy dziecka

Rozwijamy mowę. Łazienkowe zabawy

O mnie

ZAJĘCIA

Facebook

Polecane blogi

Popular Posts

Etykiety

Archiwum bloga