Z tych samych powodów, dla których sam nie mógłby na przykład złożyć złamanego palca u swojej pociechy. Może porównanie ekstremalne, ale istnieje ogromne prawdopodobieństwo, że możemy wywołać głoskę nieprawidłowo.
Rodzicom może się wydawać, że to nie jest nic trudnego, wytłumaczyć dziecku, że na przykład języczek trzeba trzymać za ząbkami, a nie wkładać go między zęby. Ale nie tylko o ten wskakujący między ząbki języczek chodzi. Logopeda przede wszystkim będzie potrafił ustalić przyczynę seplenienia, którą może być m.in. krótkie wędzidełko, obniżone napięcie mięśnia okrężnego ust, obniżona sprawność języka a także, co wcale nie jest takie proste do wychwycenia przez rodziców, zauważy, czy powietrze przepływa prawidłowo. Często wadą u dzieci jest seplenienie boczne. Przy seplenieniu bocznym nie wystarczy powiedzieć do dziecka, żeby schowało języczek za ząbki. To nie spowoduje, że wada zniknie,
Kolejnym problemem może być to, że rodzice bardzo często mają podobne wady wymowy jak ich dzieci (a raczej odwrotnie) - dotyczy to często seplenienia właśnie i rerania (nieprawidłowej wymowy głoski <r>). Jeśli rodzic z nieprawidłową wymową ćwiczy z dzieckiem jakąkolwiek głoskę, nie ma szans, żeby wybrzmiała ona u dziecka prawidłowo. Rodzic przekazuje złe wzorce słuchowe. Pomijam tu podstawowe kwestie samej metodyki pracy z dzieckiem i sposobów terapii, których nie wyczyta się z internetu.

I wcale nie jest przeznaczona tylko dla dzieci potrafiących czytać. Świetnie radzą sobie z zabawą trzylatki.
Potrzebujemy: mazaków, kartki papieru, kawałka materiału lub papieru kolorowego. Na kartce rysujemy mazakami trzy główki dziewczynek. Każdą nazywamy: Ala, Ola, Ula. Pierwsze samogłoski pierwsze piszemy innym kolorem.
Następnie z materiału lub papieru kolorowego wycinamy skarpety. Na każdej ze skarpet piszemy wielką literą samogłoski: A, O, U - pierwsze głoski imion naszych bohaterek.
Tłumaczymy dziecku, że do Ali, Oli i Uli przyszedł Mikołaj z prezentami, ale pomylił ich prezenty. Na całe szczęście wszystkie skarpetki oznaczone są głoskami. Od tych głosek zaczynają się imiona dziewczynek. Dzieci trzyletnie już wzrokowo będą potrafiły wybrać skarpetkę z taką głoską, od jakiej zaczyna się imię konkretnej dziewczynki.My głośno wypowiadamy głoskę raz imię dziewczynki. Dbamy o to, żeby dziecko patrzyło na nasze usta.
Twarze dziewczynek rysowałam sama, jeśli ktoś ma nieco większy talent proponuję właśnie zrobić to samemu. Jeśli ktoś rysuje jeszcze gorzej ode mnie, może wkleić dziewczynki z gazety albo znaleźć obrazki w internecie. Ważne, żeby nie były zbyt duże, napis też musi być widoczny.
Udanej zabawy.

Zgodnie z obietnicą podaję przepis na Mikołaja. Nie jest za skomplikowany. Potrzebna nam jest:
bibuła czerwona, wata, kartka bloku technicznego, marker, kolorowa kartka bloku technicznego, można również zwykły kolorowy papier nakleić na sztywniejszą kartkę, na której będzie nasz mikołaj, mazaki, klej, nożyczki.
Wycinamy prostokąt, który będzie naszym tułowiem i szyją jednocześnie, szablon głowy, czapki, brody, rąk, wąsów. Wszystko oprócz głowy. brody i wąsów otaczamy bibułą czerwoną. Przyklejamy do kartki papieru. Następnie doklejamy ręce, głowę, brodę, wąsy, szablony tych dwóch ostatnich smarujemy klejem i nakładamy watę. Dorysowujemy Mikołajowi oczy i usta. Ozdabiamy watą rękawy, doklejamy guziczki. Dziecko może jeszcze przyozdobić kartkę w dowolny sposób. To doskonałe ćwiczenie manualne, ale również może stać się doskonałym ćwiczeniem językowym. Dziecko przecież będzie robić wąsy, brodę, oczy, płaszczyk, czapkę, guziki itd. Ze starszymi dziećmi 3-5 letnimi już możemy porozmawiać... dopytać, co przynosi Mikołaj, komu daje prezenty, czym przyjeżdża itd. Ważne, żeby zabawa była wspólna... my i dzieci, no i oczywiście, żeby pozostała zabawą.

Powiększone migdały u dziecka. Wycinać czy zostawić? Na to pytanie próżno szukać odpowiedzi na blogu. O tym decyduje przede wszystkim lekarz laryngolog. Ale napiszę troszkę, jak wszystko wygląda z logopedycznego punktu widzenia. W skrócie oczywiście.

Otrzymałam ostatnio maila od mamy osiomiesięcznej dziewczynki z pytaniem, czy z tak małym dzieckiem może przyjść do logopedy. Odpowiadam wszystkim rodzicom, którzy mają podobny dylemat - tak. Nawet noworodek może wymagać interwencji logopedycznej.
Koleżanka, która urodziła dziecko z zespołem Downa, miała ogromny problem z karmieniem malucha. Na pomoc przyszła pani neurologopedka, która pracowała na oddziale (był to warszawski szpital). Pokazała, jak należy dziecko ułożyć do karmienia, dała wskazówki, jak pracować z takim maleństwem. Pomoc logopedyczna skierowana jest nie tylko do dzieci, u których po urodzeniu stwierdzono nieprawidłowości.
Także zdrowe niemowlaki mogą potrzebować pomocy logopedy. Pierwszym sygnałem mogą być problemy z jedzeniem (dziecko nieumiejętnie chwyta brodawkę lub smoczek, po bokach warg ulewa się mleko), niepokojące może być, gdy dziecko ma otwartą buźkę przez większość czasu (kiedy śpi) i ma delikatnie opadnięte kąciki ust. Bacznie należy zwracać uwagę na to, czy dziecko odwraca główkę w stronę dźwięku.
Wiadomo jednak, że to pierwsze i podstawowe sygnały, które mogą niepokoić w okresie niemowlęcym. Chciałam jednak podkreślić, że na każdym etapie rozwoju dziecka można do logopedy się zgłosić w myśl naszej akcji bezpłatnych konsultacji "Dwa słowa na dwa lata to za mało" - wczesna interwencja logopedyczna w wielu przypadkach daje szansę na prawidłowy rozwój nie tylko mowy dziecka, ale jego rozwój w ogóle. Przecież za pomocą słów, znaczeń poznajemy świat, żebyśmy mogli myśleć, te nasze myśli muszą być zwerbalizowane. I właśnie dlatego ten rozwój mowy jest tak istotny.

Zaniedbałam bardzo mojego bloga. To jednak nie znaczyło, że nie robiłam nic. Wręcz przeciwnie. Poszerzałam i poszerzam swoją wiedzę na temat wczesnej interwencji logopedycznej. O tym już wkrótce. I oczywiście zagłębiam się w tematykę autyzmu.
Chwilowa zmiana tematu.
Na rozgrzewkę przesyłam link do tekstu w radomskim wydaniu "Gazety Wyborczej" o pewnym stowarzyszeniu...
Najpierw było przedszkole w domku, teraz pomagają nie tylko niepełnosprawnym dzieciom
(rzadko podaję linki do swoich tekstów, ale ten jest naprawdę ważny) To dla tych, którym brakuje wiary i czasem odwagi. Świat można zmieniać, wystarczy tylko przekonać samych siebie, że można to zrobić :)
Przy okazji wspomnę moją wycieczkę do Anglii. Kiedy tam jestem, nie mogę się powstrzymać od zakupów. W jednym ze sklepów sieciowych dość popularnej marki przy kasie obsługiwała mnie dziewczyna z zespołem Downa. Dwa lata temu, kiedy ponownie odwiedziłam moją przyjaciółkę, w tym samym sklepie znów trafiłam na tę samą kasjerkę. Nie ukrywam, że za pierwszym razem byłam zdziwiona. Chyba nie muszę pisać dlaczego. W Polsce trudno sobie wyobrazić podobną sytuację. Oczywiście ofert pracy dla niepełnosprawnych nie brakuje. Głównie jednak chodzi o osoby po zawale, u których niepełnosprawności nie widać. Dlatego zatrudnianie niepełnosprawnych to fikcja!
Ta dziewczyna z Anglii nie obsługiwała mnie ani lepiej, ani gorzej niż jej pełnosprawni koledzy. Po prostu jak każdy z nas była w pracy i wypełniała swoje obowiązki.
W Polsce takim osobom nie daje się szansy wyjść z cienia. To wielka strata... strata dla pracodawców, ale też dla tych niepełnosprawnych, którzy być może nigdy nie będą mieli możliwości pochwalić się swoimi umiejętnościami.
 P.S.
Jeśli czyta to właściciel jakiejś firmy, która potrzebuje ekipy sprzątającej, proszę o kontakt. Znam pewną ekipę, która doskonale wywiąże się ze swoich obowiązków. Proszę tylko nie pytać, czy chodzi o osoby niepełnosprawne, chodzi o osoby kompetentne.